…ในเดือนๆ นึง…ปีๆ นึง…เราไปสถานที่ซ้ำกันบ่อยแค่ไหน…
…ตลาดหัวหิน…เราเจอกันปีละ 2 ครั้งเป็นอย่างน้อย…
…จตุจักร…เราเจอกันไตรมาสละครั้งเป็นอย่างน้อย…(ไม่นับตอนเรียนนะ)…
…กิน mk…เราเจอกันเดือนละครั้งเป็นอย่างน้อย…
…เบื่อมั้ย…
…ก็ไม่เบื่อนะ…
…สถานที่เดิมๆ เวลาเปลี่ยน อะไรก็เปลี่ยนไป…
…บรรยากาศไม่เหมือนเดิม…
…ผู้คนเปลี่ยนไป…
…แล้วความคิดเราล่ะ…
…เปลี่ยนบ้าง ไม่เปลี่ยนบ้าง แล้วแต่เหตุการณ์จะพาไป…
…ถามว่า ถ้าที่ๆ ไปคราวนั้นมีอะไรไม่ประทับใจ คราวหน้าจะไปอีกมั้ย…
…ก็ขอตอบว่า…ไป…
…แล้วจะไปกะคนกลุ่มเดิมมั้ย…
…ก็ขอตอบว่า…ไป…
…ความทรงจำที่เลวร้าย…ปล่อยมันไปตามเวลา…
…ความทรงจำที่ดี…เก็บไว้อย่าให้หายไป…
…พรุ่งนี้…จะได้เจอกันอีกมั้ย…
…พรุ่งนี้…จะได้ไปที่นั่นอีกมั้ย…
…พรุ่งนี้…จะเปลี่ยนไปมั้ย…
…พรุ่งนี้…จะเป็นยังไง…เดี๋ยวก็รู้
…ว่าแต่…วันนี้เราเป็นอะไรฟะ…
…
…ไม่มีใครเข้าใจ กับคำว่า "เหงาใจ"ได้แท้จริง อย่างตัวฉัน…
…เฝ้ามองนาฬิกา ผ่านไปทีละวัน ผ่านพ้นไปอย่างเชื่องช้า…
…เบื่อความเหงา เบื่อความจริงที่เจอ…
…เบื่อความรู้สึก ที่ว่างเปล่า ที่เป็นอยู่ทุกวัน…
…และฉันต้องการแค่ใครสักคน…
…อยู่ตรงนี้ ยืนเคียงข้างฉันทุกวันเวลา…
…สุขและทุกข์ไปกับฉัน วันที่เจอเรื่องเลวร้ายมา… จะมีใครบ้างไหม…
…อยากมีใครสักคน ที่จะคอยนั่งคอยเมื่อฉันเหงา เมื่อฉันยังไม่กลับมา…
…เหนื่อยมาทุก ๆ วัน ก็คอยจะพูดจา อยู่ข้างกันไม่ไปไหน…
…เบื่อความเหงา เบื่อความจริงที่เจอ…
…เบื่อความรู้สึก ที่ว่างเปล่า ที่เป็นอยู่ทุกวัน…
…และฉันต้องการแค่ใครสักคน…
…อยู่ตรงนี้ เคียงข้างฉันทุกวันเวลา.
…สุขและทุกข์ไปกับฉัน วันที่เจอเรื่องเลวร้ายมา… จะมีใครบ้างไหม…
………
…กลับไปอ่าน blog ที่แล้ว…โคตรจะคนละ feel…
ivvp^jot"""